آرشيوي متنوع از مسائل روزمره

بغضمان ترکيد،پس فرياد مي کشيم

سيد ابراهيم آل رضا(حسام) — Tue, 15 May 2012 11:08:00 GMT

سلام همراهان واقعي و مجازي...

رفتيم به ديار فراموشي،آسمانمان ديگر رنگ آبي لاجوردي را نمي شناسد و ما هم که ديگر نمي بينيم آن صاف بودن و بي آلايشي آسمان را ،اين رنگ خاکستري آسمان رنگ غم و درد است.مثل يک دل چرکين مي ماند،نمي دانم به چه مي بايست آن را تشبيه کرد،آه ديگر نفسمان بالا نمي آيد،ديگر تاب مبارزه با جان خود را نداريم،صبر و بردباري تا کي مي توان پيشه کرد.امروز سالهاست که خاک با جان ما عجين شده است ،خاکي که مي گويند از کربلا مي آيد و تنفس آن مقدس است.قربان مظلوميتت يا ابا عبدالله،اگر اين خاک ،خاک کربلاست مي داني که آن را طوطياي چشمانمان مي نمائيم شايد چشماني بصير پيدا کنيم.

چه بسيار مردمان خوب سرزمين مان که مهاجرت کردند،چه بسيارند کساني که دچار مشکلات تنفسي شدند، اين روزها کم نيست آمار مرگ و مير مردمان خوبمان،چه نشسته ايد که ما را بردند به ديار فراموشي،ديگر ياراي مبارزه با بغضمان نيستيم.اين بغض سنگين مظلوميت خوزستان که سالهاست گلويمان را احاطه کرده بود امروز ترکيد، سکوت ما همواره فرياد دادخواهي عدالت اسلامي بوده و هست.اما ديگر سکوت در اين اوضاع وانفسا بي معناست.

مولا اميرالمؤمنين علي (ع) مي فرمايند : سه چيز است كه همه مردم به آنها نياز دارند: امنيّت، عدالت و آسايش که دل ما به هيچکدام از اين سه چيز در خوزستان مظلوم خوش نيست،براي هر کدامشان مي بايست مقاله ها نوشت.

اين قلم ها که سرشار از احساسات معنوي دل هستند با جوهره وجود بر روي کاغذ مادي احساس مي نويسند،براي مردم مي نويسند تا حداقل آنها بدانند کساني هستند که درد جامعه را احساس مي کنند و مشکلات را با تمام وجود لمس مي نمايند و خون دل مي خورند،مي نويسند تا بدانند کساني هستند که نسبت به مسائل روزمره جامعه بي تفاوت نيستند.اشتباه برداشت نشود نمي گويم مسئولين نسبت به مشکلات و معضلات جامعه بي تفاوت هستند ، نه اينگونه نيست بلکه چاره انديشي براي رفع مشکلات با سرعت کندي انجام مي شود.ما بايد بنويسيم شايد جرقه اي ايجاد کنيم ،بايد بنويسيم تا شايد راهکاري سريعتر براي خروج از بحران هاي جامعه پيدا شود.در زمان هاي نه چندان دور کار علمي انجام نمي شد جالب اينجاست که وضعيت جامعه بهتر بود اما با کمال تعجب از وقتي که کار علمي رونق گرفته است بازار عمل، کساد و به جاي اينکه اقدامي شايسته براي کنترل بهينه امور صورت بگيرد و دردي از دردهايمان کم شود شاهد هستيم که اضافه شدن اين مشکلات در بدنه جامعه رو به افزايش است.

ما در استاني زندگي مي کنيم که يکي از غني ترين استانهاي کشور است و در اصل يک کشور را تأمين مي کند،هزينه هايي که براي گذران زندگي پرداخت مي نمائيم چند برابر استانهاي ديگر است،باور کنيد نوشتن براي من سخت مي شود،دردهاي ما آنقدر زياد هستند که نمي دانيم به کدامشان بپردازيم.دل ما براي خودمان نمي سوزد بلکه براي کودکاني که پا به عرصه اين عصر صنعتي گذاشته اند مي سوزد، بيائيد قبل از اينکه دچار بيماري هاي ناشي از اين آلاينده هاي خطرناک شوند قدمي مثبت برداريد و لااقل براي کودکان معصومي که اين هوا را تنفس مي کنند کاري بکنيد.

لينک اين مقاله در پايگاه خبري تحليلي خوزنيوز

لينک اين مطلب در روزنامه وطن امروز

لينک اين مطلب در پايگاه خبري شوشان

حكايت لواشك هاي تلخ

سيد ابراهيم آل رضا(حسام) — Mon, 07 May 2012 23:25:00 GMT

به نام يکتاي بي همتا...سلام

روزي روزگاري شخصي بود که گاهي به نيابت از ما به آستان جانان مي رفت و برايمان دعا مي کرد و من آرامش روح و جانم را پس از دعاي ايشان با تمام وجود احساس مي کردم.لذت استجابت دعاي ايشان شيرين ترين لذت در زندگي من بود و هر گاه دلمان از اين روزگار و آدمهايش مي گرفت از ما به ايشان اشاره اي و از ايشان به ما لطفي بيکران مي شد.با توجه به اينکه مي دانستم در آن ديار بهترين ميوه ها به طور وافر و تنوع زياد وجود دارد و از پالايش برخي از اين ميوه ها ماده اي به نام لواشک درست مي شود از ايشان درخواستي متفاوت تر از هميشه نمودم.از آنجايي که ايشان هميشه در حق حقير محبت مي کردند درخواستم را اجابت و مواد درخواستي را برايم ارسال نمودند و مرا غافلگير کردند.اين بنده مهربان خدا بعد از ارسال لواشک ها بي خبر رفتند و مرا در هاله اي از ابهام و فشار روحي و رواني تنها گذاشتند.اکنون من مدتهاست که شبانه روز به اين جسارت بيجاي خود فکر مي کنم و خود را سرزنش مي نمايم و هر روز به اين لواشک ها نگاه ميکنم و با خود مي گويم اين لواشک ها چقدر تلخ اند،طعمشان نه نگاهشان تلخ است.کاش آدرسي از ايشان داشتم تا لواشکهايي را که مايه عذابم شده اند را به ايشان برگردانم.اين يک داستان نبود بلکه واقعيتي بود که چندي پيش برايم اتفاق افتاد و تصميم گرفتم چند خطي را در وبلاگم به اين موضوع اختصاص دهم.

سپاس از دوستان

سيد ابراهيم آل رضا(حسام) — Sat, 28 Apr 2012 18:50:00 GMT

به نام خدا

دهم ارديبهشت سالروز ورود من به دنياي واقعي است.يک سال ديگر از سالهاي عمر من ورق خورد و اکنون بيست و هشتمين بهار را تجربه مي کنم.لحظات تلخ و شيرين زندگي ام را که مرور مي کنم مي بينم چه زود گذشت و من هنوز آن چيزي نشده ام که از خود انتظارش را داشتم.سرنوشت، زندگي مرا دستخوش تغييرات خود کرده است.اين سرنوشت است که اکثر مواقع خط مشيي که ما براي زندگي خود تعيين مي کنيم را تغيير مي دهد و به نوعي براي زندگي ما تصميم گيري مي کند.نوشتن براي خود سخت است يا شايد هم من نمي توانم براي خود بنويسم،هميشه براي ديگران نوشته ام،غم و دردهاي ديگران را با تمام وجود احساس و با آن حس عجيبي که خداوند عنايت کرده است قلم را از جوهر احساس سرشار و بر روي کاغذ دل ثبت نموده ام،تا چه حد اين نوشته ها و يا بهتر بگويم دردنوشته ها تأثير دارد خدا مي داند.

ديروز و امروز و فردا هر چه باشد مي گذرد و تنها چيزي که از همه ما به يادگار مي ماند قطعاً خوبي هايي است که در زمان حيات از خود براي دوستانمان به جاي گذاشته ايم.اين دوستان ما هستند که بعد از ما نقش زنده نگه داشتن ياد ما را بازي مي کنند و همواره به بيان خاطرات خوب زندگي ما مي پردازند، پس بيائيد به گونه اي زندگي کنيم که دوستانمان بعد از مرگ ما از خوبي ها و صفات نيک ما ياد کنند.

با توجه به اينکه تاريخ تولد اينجانب توسط سيستم تولد به همه دوستان مجازي ام اطلاع رساني شده است و دوستان خوب و مهربانم با ارسال پيام هاي مختلف سالروز تولدم را تبريک گفته اند، وظيفه خود مي دانم از لطف بيکران همراهان گرانمايه ام که همواره با نظرات فاخرشان حقير را بهره مند نموده اند تشکر نمايم.بدون شک حضور عزيزان مجازي و واقعي در وبلاگم بهانه اي است براي ماندن و نوشتن که اگر اينگونه نبود مرا مجالي براي ماندن هم نبود.

خــط قرمز...!

سيد ابراهيم آل رضا(حسام) — Mon, 16 Apr 2012 23:17:00 GMT

سلام...

امروز تصميمي جدي براي زندگي ام گرفتم.موضوع از جايي شروع شد که از سر محبت به هم نوعم که انسان باشد مورد بي احترامي قرار مي گرفتم.هميشه دوستي با همه انسانها سرلوحه زندگي من بوده و هست ،از مهر و محبت به هم نوعم لذت مي برم مي خواهد از ضعيف ترين قشر جامعه باشد و يا در زمره دوستاني که در جايگاه هاي حساس تر و داراي روابط اجتماعي قوي تر هستند باشد.مهم اين نيست که من چه کسي هستم! بلکه مهم اين است که دوستان،اطرافيان و انسانهاي جامعه واقعي و مجازي چگونه مرا مي بينند.يعني خوب بودن من در گرو ديد دوستان من در فضاي جامعه است.

خيلي وقتها نياز به توضيحات اضافه نيست .به عقيده من مي شود در اين فضاي مجازي شخصيت انسانها را با توجه به مطالبي که در وبلاگشان مي گذارند و يا مي نويسند تا حدودي شناخت. مقدمه اي بيان نمودم براي اينکه بگويم گاهي اوقات لازم است براي برخي افراد محيط اطراف خود محدوده اي تعيين کنيم تا شايد به خود اجازه ندهند به شخصيت و حس انسان دوستي مخاطب خود ،خواه واقعي و خواه مجازي باشد تعرض کنند و او رو مورد شماتت قرار دهند. امروز لوگوي خط قرمز رو به جاي لوگوي حسام غريبه پيامرسان انتخاب کردم.از دوستان خوبي که هميشه همراهم بودند تشکر مي کنم ، مهر و محبتي که دوستان واقعي نسبت به من دارند قابل جبران نيست .اميدوارم همواره در راستاي عمل به دين مبين اسلام قدم برداريم و نه اينکه فقط ادعاي مسلماني داشته باشيم.

دوستي در آموزه هايي ديني ما در بالاترين جايگاه قرار دارد و پيامبر اکرم(ص) در باب دوستي اينگونه فرموده اند : امّت من تا هنگامى كه يكديگر را دوست بدارند، به يكديگر هديه دهند و امانتدارى كنند، در خير و خوبى خواهند بود.( عيون اخبار الرضا، ج1، ص32، ح25) ياحق

يک شوک به شبکه سه!

سيد ابراهيم آل رضا(حسام) — Mon, 09 Apr 2012 19:04:00 GMT

سلام به همه دوستان واقعي و مجازي ام...

وقتي صدا و سيماي کشور با استفاده از شبکه هاي سراسري، اختصاصاً براي مردم تهران برنامه درست مي کند چه مي توان گفت و چه مي توان کرد جز آهي که از سينه سوخته ي ما بر مي آيد و افسوسي که بر دل سنگيني مي کند. فريادي که از گلوي خراشيده مردم خوزستان بر مي آيد فرياد نيست بلکه دردي هميشگي است که مرحم ندارد.گويي صداي مردم اين ديار فقط حول خطه خوزستان به گوشهاي شنوا مي رسد و از مرز اين استان گامي فراتر بر نمي دارد.

شب گذشته برنامه اي با نام شوک از شبکه سوم سيماي جمهوري اسلامي ايران پخش شد که متفاوت تر از هميشه و با رويکردي جديد ساخت اين برنامه شکل گرفته بود و اينگونه به نظر مي رسيد که اين برنامه اختصاصاً براي هواي آلوده تهران ساخته شده است.برنامه شوک که مدتي است از اين شبکه پخش مي شود تا به حال موارد مربوط به کلاه برداري،گروگانگيري،سرقت مسلحانه و از اين قبيل موارد را در دست ساخت داشته است که رويکرد جديد ساختن برنامه اي در مورد آلودگي هوا آن هم هواي تهران جاي بسي تعجب است.اينگونه به نظر مي رسد که هدف از ساخت اين برنامه روشن نمودن افکار مردم در خصوص آلودگي هواي تهران و خروج از پايتخت کشور از يک سو و بزرگ نمايي آلودگي هواي تهران به واسطه صدا و سيما از سوي ديگر است.

در قسمت هاي مختلف اين برنامه از پزشکان،کارشناسان محيط زيست و برخي مسئولين ، سوالاتي مي شد که واقعيت آلودگي هواي تهران را تثبيت مي کرد.در قسمت ديگري از اين برنامه کارشناس هواشناسي مي خواست آمار و ارقامي کلي از وضعيت آب و هواي کل کشور و مقايسه شهرها(بر اساس تصوير مانيتوري که در پشت سر کارشناس قرار داشت) را ارائه نمايد که مجري برنامه با شگرد صحبت کردن در ميان کلام کارشناس هواشناسي، سخن او را قطع مي کرد و به او اجازه نمي داد گزارشي کلي از وضعيت آلودگي هواي کشور را ارائه دهد، اما بر اساس گزارشاتي که بر روي صفحه مانيتور سازمان هواشناسي مشهود و قابل رويت بود شهر اهواز آلوده ترين شهر ايران و به عنوان اولين شهر در ميان جداول و شاخص هاي آماري سازمان هواشناسي کشور خودنمايي مي کرد.

حال سوال اين است که چرا برنامه اي اختصاصي براي هواي آلوده اهواز ساخته نمي شود تا مردم ميهن عزيزمان بدانند که کارخانجات توليدي که در سطح استان خوزستان و شهر اهواز وجود دارند بيشترين آلودگي را در سطح کشور توليد مي کنند که علت اصلي بيماري هاي قلبي،تنفسي و ريوي مربوط به همين امر و افزايش آمار مرگ و مير در اين شهر ناشي از هواي آلوده اي است که تنفس مي کنيم.به نظر مي رسد اين برنامه اختصاصي که در مورد آلودگي هواي پايتخت ساخته شده بود مي بايست در شبکه تهران روي آنتن برود ، نکته ديگري که وجود دارد اين است که اين موضوع (آلودگي هواي تهران) نمي بايست در برنامه شوک که هدف آن از ابتدا بررسي هنجار شکني هاي جامعه و انعکاس آن به مردم است ساخته و پخش شود.اميدوارم صدا و سيماي مرکز خوزستان با ساخت برنامه اي با همين مضمون ميزان آلودگي شهر اهواز و راهکارهاي مقابله با اين موضوع را با استفاده از کارشناسان و مسئولين امر مورد بررسي قرار داده و در نهايت از شبکه استاني مرکز خوزستان پخش نمايد.

لينک اين مطلب در پايگاه خبري شوشان

لينک اين مطلب در پايگاه خبري تحليلي گتوند

نود،سال دردهايم...

سيد ابراهيم آل رضا(حسام) — Sat, 17 Mar 2012 12:39:00 GMT

سلامي به تازگي و طراوت و زيبايي بهار

امروز تقويم روي ميزم را به نظاره نشستم و برگ برگ لحظه هاي تلخ و شيرين زندگي ام را ورق زدم.انگار همين ديروز بود لحظات تحويل سال 90 و شيريني هاي به خصوص آن روز و آن ساعات.انگار همين ديشب بود که براي خريد ماهي قرمز ساعت ها آکواريوم شيشه اي فروشنده هاي بازار را نگاه ميکردم تا ماهي قرمز مورد علاقه ام را پيدا کنم.همين ديروز بود دستان پر مهر مادربزرگم را در ميان دستانم احساس مي کردم،چشمانم را بستم وقتي گشودم ديگر دستي در دستم نبود.يک ماه از سال نگذشته بود که خانواده ما را تنها گذاشت و ديار باقي را براي سفر انتخاب کرد،روزگار روح و جسم و جان مرا آزرده است و تلخي فراقش هنوز قلب پراحساسم را آزار مي دهد اما با ذکر الا بذکرلله تطمئن القلوب آرامش مي گيرم.

سال 90 سالي بود که همواره حقم پايمال شد،سالي بود که در کليه امور سکوت را سرلوحه قرار دادم و صبر و بردباري پيشه کردم.دوستاني داشتم که واقعيت دوستي، مهر و محبت را با تمام وجود در آنها احساس مي کردم و بود و نبودشان به من دلگرمي مي داد.در دنياي واقعي ام هم اندک دوستاني داشتم که وجودشان مايه آزردن خاطرم بود اما آنها را تحمل کردم،گاهي اوقات هم درد نوشته هايم را با دوستان مجازي ام به اشتراک مي گذاشتم و آنها با من همدرد مي شدند که اگر نظرات فاخرشان نبودحضور من در وبلاگم معني نداشت.امروز 28 اسفند است و من يکسال و يکماه و بيست و يکروز را با شما دوستان مجازي سپري نمودم و همواره از وجود ارزشمندتان بهره مند شدم.

براي انتهاي سال 90 زياد نوشته بودم اما به خاطر اينکه همه دوستان بتوانند بخوانند مجبور شدم مطلب را خلاصه نمايم تا وقتي از کسي ضايع نگردد.پيشاپيش سال 1391 را به همه دوستان واقعي و مجازي ام تبريک مي گويم،اميدوارم سال جديد سالي سرشار از خير،برکت و رحمت همراه با سعادت و سربلندي براي همه دوستان باشد و بهترين و شادترين لحظات را در کنار خانواده سپري نمائيد.در آخر شعر بسيار زيبا از مجموعه ابر و کوچه استاد فريدون مشيري به همه دوستان تقديم مي کنم ، اميد است مفيد واقع شود.

بوي باران، بوي سبزه، بوي خاک/ شاخه‌هاي شسته، باران خورده، پاک/ آسمان آبي و ابر سپيد/ برگهاي سبز بيد/ عطر نرگس، رقص باد/ نغمه شوق پرستوهاي شاد/ خلوت گرم کبوترهاي مست/ نرم نرمک مي رسد اينک بهار/خوش به حال روزگار/ خوش به‌حالِ چشمه‌ها و دشت‌ها/خوش به‌حالِ دانه‌ها وسبزه‌ها/خوش به‌حالِ غنچه‌هاي نيمه‌باز/خوش به‌حالِ دختر ميخک که مي‌خندد به ناز/خوش به‌حالِ جام لبريز از شراب/خوش به‌حالِ آفتاب/اي دلِ من گرچه در اين روزگار/جامه رنگين نمي‌پوشي به کام/باده رنگين نمي‌بيني به‌ جام/نُقل و سبزه در ميان سفره نيست/جامت از آن مي که مي‌بايد تُهي‌ست/اي دريغ از تو اگر چون گُل نرقصي با نسيم/اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب/اي‌ دريغ از ما اگر کامي نگيريم از بهار/گر نکوبي شيشه غم را به سنگ/هفت‌رنگش مي‌شود هفتاد رنگ

انتخاب و حماسه

سيد ابراهيم آل رضا(حسام) — Sun, 04 Mar 2012 17:45:00 GMT

سلام همراهان دنياي مجازي

دگربار شاهد حماسه اي ديگر از دليرمردان و شيرزنان کشور جمهوري اسلامي ايران بوديم.حماسه اي که باز هم مشت محکمي بود بر وجود استکبار جهاني البته در حال حاضر اين استکبار به يک استکبار جمعي و يا گروهي تبديل شده است که عده اي ناتوان و کژفهم و بي فکر بر کرسي ضعف اين جمع نشسته اند و نميتوان آن را استکبار جهاني ناميد. امروز ايران اسلامي الگوي تمامي کشورهاي آزاديخواه دنياست.بيداري و آزادانديشي و انسجام مردم ايران همواره به تمام دنيا منعکس و هميشه حضور يکپارچه مردم ايران مُهري با عنوان باطل شد بر سر کشورهاي بيگانه و متجاوز دنيا زده است.مردم هميشه در صحنه ايران براي بار ديگر بر سر صندوقهاي رأي حاضر شدند تا مستکبران عالم جرأت نکنند حتي فکر برهم زدن اوضاع فرهنگي،اجتماعي،سياسي و اقتصادي ايران اسلامي بر ذهن و عقل کوچکشان خطور کند.ايران و ايراني در پيروي از منويات مقام عظماي ولايت حضرت آيت الله خامنه اي (مدظله العالي)که همواره با رهبري عالمانه شان افق روشني براي اين سرزمين پيش بيني مي نمايند هميشه با بصيرت خود صراط مستقيم را انتخاب کرده اند.بنا به فرمايشات مدبرانه رهبر انقلاب مهم تنها رأي ملت ايران نيست بلکه حضور آحاد مردم ضروري است که همينطور هم گرديد و بار ديگر همبستگي،همدلي و انسجام مردم ايران به رخ دنيا کشيده شد.

عليرغم تبليغات گسترده شبکه هاي ماهواره اي که ماهها براي بر هم زدن اوضاع انتخابات برنامه ريزي کرده بودند و مي خواستند از راه هاي مختلف در فکر و ذهن مردم اين سرزمين جاي بگيرند تا شايد خللي در حضور مردم در پاي صندوق هاي رأي وارد کنند روز انتخابات،اين روز سرنوشت ساز براي مردم ايران شاهد بوديم که پير و جوان،کوچک و بزرگ و با سلايق مختلف سياسي حضوري در خور ملت ايران داشتند و روح امام شهيدان وشهيدان جنگ تحميلي را شاد و با آرمانهاي انقلاب اسلامي تجديد پيماني دوباره نمودند.اميدوارم نمايندگان جديد مجلس شوراي اسلامي که از ميان خود مردم و بر اساس رأي مردم که به فرمايش معمار کبير انقلاب اسلامي ميزان رأي ملت است به دور از هر گونه تنش سياسي قدر حضور و البته انتخاب اين ملت شهيد پرور را بدانند و با هدف خدمتگذاري واقعي به مردم و انتخاب حزب الله به عنوان حزب خود پا به صحن مجلس شوراي اسلامي بگذارند و با تصويب قوانين درست در مديريت کشور اسلامي ايران نقش بسزايي داشته باشند.

بي شک بيداري اسلامي که در تمامي کشورهاي جهان آغاز شده است برخاسته از انقلاب اسلامي ايران مي باشد و اين حضور پررنگ ملت ايران نقطه عطفي براي آغاز انقلاب و تحول در ديگر کشورهاي اسلامي و يقيناً کشورهاي اروپايي خواهد بود.انشالله مردم ايران اسلامي همواره با يکپارچگي،عظمت حضور پررنگ خود و روح زنده انقلاب و تازگي هميشه آن را به جهانيان ثابت نمايند.از اين حضور بر خود ميباليم و احساس غرور ميکنيم و افتخار مي کنيم که ايراني هستيم.به ياري خداوند متعال و رهبري عالمانه امام خامنه اي پيرو راه شهدا بوده ايم،هستيم و خواهيم بود.